LIDZBARK

LIDZBARK

Miasto na Równinie Urszulewskiej, położone nad rzeką Wel i jeziorem Lidzbarskim Wielkim, na płd. skraju Pojezierza Iławskiego. Nazwa miasta w odróżnieniu od Lidzbarku Warmińskiego podawana jest czasem w brzmieniu Lidzbark Welski. Miasto jest popularnym ośrodkiem turystycznym. Liczy ok. 8400 mieszk. Siedziba urzędu gminy. W mieście działa zakład meblarski, tarlak, cegielnia, garbarnia, mleczarnia i wytwórnia materiałów budowlanych. Działa tu Towarzystwo Miłośników Lidzbarku Welskiego i Muzeum Pożarnictwa.

Po 1138 r. należał do ziemi michałowskiej zarządzanej przez księcia Bolesława Kędzierzawego. W 1301 r. lokacja miasta i erygowanie parafii.

W 1303 r. wraz z ziemią michałowską został przejęty przez Krzyżaków.

Był siedzibą krzyżackiego wójta – prokuratora (odpowiednik administratora).

Na początku XV w. Lidzbark został otoczony murem obronnym. 9 lipca 1410 r. Lidzbark zdobyły wojska polsko-litewsko-ruskie pod dowództwem króla Władysława Jagiełły w trakcie ich wyprawy przeciw Krzyżakom. Następnie 9-11 lipca 1410 r. wojsko sprzymierzone rozłożyło się taborami pomiędzy jeziorami Trzeinno i Chełst. Po pokoju toruńskim w 1466 r.

Lidzbark powrócił do Polski. W 1576 r. odnotowano wizytę króla Stefana Batorego, a w 1628 r. wizytę króla szwedzkiego Gustawa Adolfa. W czasie najazdu szwedzkiego, w listopadzie 1655 r. Lidzbark został zajęty przez wojska szwedzkie pod wodzą króla Karola X Gustawa. Szwedzi zniszczyli miasto co zapoczątkowało jego regres. W 1772 r., w wyniku I rozbioru Polski, Lidzbark został włączony do zaboru pruskiego. W latach 1807-15 należał do Księstwa Warszawskiego, a następnie do Prus. W 1887 r. uruchomiono linię kolejową do Działdowa i Brodnicy, co wpłynęło na ożywienie gospodarcze miasta. W 1920 r. Lidzbark powrócił do Polski.

1-5 września 1939 r. w okolicy miasta walki z Niemcami prowadzili żołnierze polscy z Nowogródzkiej Brygady Kawalerii pod dowództwem gen. Władysława Andersa.

Kościół par. pw. św. Wojciecha, murowany i tynkowany, bez-stylowy, jednonawowy, zbudowany w miejscu dawnego zamku krzyżackiego w XV w., przebudowany po pożarze w 1746 r.

Kościół ewangelicki pw. Jezusa Żyjącego, zbudowany w 1829 r. Obok grota z kamieni zbudowana w 1945 r.

Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna (ul. Zamkowa). Zbudowana w adaptowanej do tego celu wieży zamkowej z XIV w. W sąsiedztwie fragmenty murów zamkowych.

Społeczne Muzeum Pożarnictwa (Nowy Rynek 18), założone w 1972 r. Zgromadzone są tu dokumenty i eksponaty obrazujące działalność straży pożarnej w mieście i okolicach. Do najciekawszych należą motopompy, sikawki, sprzęt alarmowy, umundurowanie i odznaczenia. Strażacy prowadzą również znaną z wysokiego poziomu artystycznego orkiestrę dętą.

Na cmentarzu rzymskokatolickim znajduje się obelisk poświęcony strażakom poległym w latach II wojny światowej. Cmentarz żydowski (ul. Zieluńska), zaniedbany, zachowało się niewiele nagrobków.

Jezioro Lidzbarskie Wielkie, rynnowe, o powierzchni 121,8 ha, długości 3500 m, szerokości 470 m, maksymalnej głębokości 25,5 m.

Artykuł Cofnij

Booking.com

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *